Kamino Novo, koji je izgrađen početkom 18. veka i povezuje Rio de Žaneiro i Ouiro Puerto, omogućio je razvoj naselja na putu do rudnika zlata. U prvim godinama razvoja kuće su se polako pomaljale u ovoj gusto pošumljenoj oblasti. Prvi stanovnici, kao što je obično slučaj na prometnim putevima, bili su vlasnici gostionica, poljoprivrednici i trgovci. Tek 1850. godine ovo naselje je dobilo status grada.
U to vreme počinje njegov dinamičan razvoj – grad je povezan na železničku mrežu, a 1889. godine, na reci Paraibuni izgrađena je prva vodena elektrana u Južnoj Americi. U vreme ubrzanog industrijskog razvoja ova regija je uglavnom bila poznata po proizvodnji visokokvalitetnog tekstila. Žuiz de Fora je tada bio jedan od najbogatijih gradova u zemlji. Niz godina blagostanja usporio se kada je kafa, koja je uz tekstil bila jedan od najvažnijih izvora prihoda ovdašnjeg stanovništva, počela da se gaji u u regionu oko Sao Paula. Plodna zemlja tamo rezultovala je sve boljim i boljim semenom ove biljke.
Žuiz de Fora je mešavina različitih kultura. Na istoriju grada uticali su doseljenici iz Portugala, Italije, Nemačke, Sirije, Libana, kao i Kine. Ovo se vidi ne samo u arhitekturi, već mnogo više u lokalnim jelima. U srcu grada, duž avenije Rio Banco, nalaze se najbolji restorani iz svih krajeva sveta. Naravno, tamo ćete naći i jela indijanske brazilske kuhinje, kao i sve popularniju vegetarijansku hranu, čak i u Brazilu, zemlji u kojoj su sva jela zasnovana na mesu.
Svakog jula u gradu se organizuje najpoznatiji ovdašnji festival posvećen brazilskoj kolonijalnoj i starinskoj muzici, tokom kojeg se u gradu skupe najbolji muzičari u zemlji. Po popularnosti je rame uz rame s njim avgustovska proslava za gej mis Brazila. Neki stanovnici rado učestvuju u još jednoj avgustovskoj proslavi – Rainbow Fest, posvećenoj LGBT zajednici. Tokom nje se organizuju svirke i parade, ali i brojne debate.
